Via ferrata
del Formenton

Zejście ze szczytu Tofana di Dentro

Cel:

Trudność uśredniona:

Trudność wg Tkaczyka:

Nr trasy w przew. Tkaczyka:

Nr mapy :

Atrakcyjność:

Atrakcyjność trasy

Data naszego przejścia:

Ferrata najczęściej służy do zejścia z Tofany di Mezzo i di Dentro oraz wraz z drogami Giuseppe Olivieri, Aglio i Lamon stanowi ostatnią, najłatwiejszą technicznie część trawersu masywu Tofan. Trasa składa się z trzech odcinków: grani zejściowej z Tofany di Dentro, stromego żlebu oraz łatwego szlaku doprowadzającego do stacji pośredniej wyciągu przy Rif. Ra Valles. Przejście nie powinno stanowić problemu dla osób, które wędrowały „Orlą Percią” w Tatrach. Według nas trudności ferraty Formenton przypominają nieco te z ferraty Dibona w masywie Cristallo, ponieważ jest tu sporo nietrudnych, ale eksponowanych odcinków bez ubezpieczeń poprowadzonych w kruchym terenie, a także wiele łatwych fragmentów typowo turystycznych. Trzeba też uważać na przebieg szlaku, bo w kilku miejscach jest on oznaczony słabo i niejednoznacznie. Ze względu na dużą wysokość na jakiej poprowadzono górny odcinek ferraty, trzeba liczyć się z tym, że na trasie może występować zaśnieżenie czy oblodzenie. W wodę można zaopatrzyć się w bivacco Baracca degli Alpini (spore naczynie z deszczówką), a później w dolnej części żlebu (po jego lewej stronie spada wodospad). Szlak wydaje się być mało oblegany.

Z Tofany di Dentro schodzi się początkowo niezbyt stromą, szeroką granią. Trzeba uważać w miejscu (ok. 200 m poniżej szczytu), gdzie zmienia ona swój przebieg skręcając w lewo – można tam niejako rozpędem pójść dalej prosto w kierunku urwiska. Później odcinki ferraty kluczą raz po jednej, raz po drugiej stronie nieznacznie opadającej grani, na której znajduje się sporo pozostałości z czasów I Wojny Światowej. Jedną z nich stanowi odremontowany i przystosowany do noclegów schron Baracca degli Alpini. Ze względu na położenie i komfort wyposażenia jest jednym z najpiękniejszych, bezpłatnych miejsc noclegowych, jakie spotkaliśmy w Dolomitach.

Po minięciu bivacco, grań wyprowadza na przełęcz z dużą ilością ruin budowli z I Wojny Światowej. W tym miejscu ferrata skręca w prawo do stromego i kruchego żlebu. Na całej trasie jest to drugie miejsce, gdzie trzeba uważać na oznakowanie szlaku, bo w okolicy przełęczy jest pełno różnych ścieżek, a ta właściwa, najmniej rzucająca się w oczy, prowadzi trawersem ku prawej ścianie żlebu. Trasę na tym odcinku nie wszędzie ubezpieczono stalową liną, co przy dużym nastromieniu terenu i znacznej kruszyźnie może stanowić utrudnienie dla kogoś z mniejszą odpornością psychiczną na ekspozycję.

Ostatni fragment ferraty Formenton stanowi łatwe zejście (przeważnie wygodną ścieżką) aż do stacji pośredniej wyciągu przy Rif. Ra Valles. W początkowej części tego odcinka przechodzi się obok imponujących rozmiarów budynku z czasów I Wojny Światowej.

  1. Tu jesteś:   Opisy ferrat
  2. Dolomiti Ampezzane
  3. Via ferrata del Formenton